Zo gaat dat met rouwen

De zoveelste onvolgroeide lach
valt van mijn steeds rijpere gezicht
als een slecht aangebracht gipsornament
van de naakte muur die ze bekleedde.

Hier en daar steken baleinen uit mijn vlees
en ik begrijp maar niet waarom jij dat
schoonheidsfoutjes blijft noemen.

Slechts een gek houdt het vol om mij
te troosten. Ik, de Siberische treurberk;
afgericht om het hoofd te buigen.